100 g suikervrije pure chocolade
40 ml melk (plantaardige melk is ook geschikt)
Kokosmeel voor decoratie (optioneel, maar het resultaat is indrukwekkend)
Bereiding (opgedeeld in verschillende stappen, maar maak je geen zorgen: niets ingewikkelds) Fruit en groenten
1. Kokoscrème bereiden (ca. 10 minuten + afkoeltijd)
Klop in een kleine steelpan de bloem en de droge erythritol door elkaar.
Voeg een beetje melk toe om op te lossen en giet dan de rest erbij.
Kook op middelhoog vuur, onder voortdurend roeren, tot het is ingedikt. Dit duurt ongeveer 5 tot 7 minuten.
Laat het volledig afkoelen (ca. 30 minuten) en roer er vervolgens de kokosbloem en de Griekse yoghurt doorheen. Mix tot een glad en dik mengsel.
2. De koekjesbodem bereiden (5 minuten)
Zet wat koude koffie (of gebruik je ochtendkoffie uit je Italiaanse koffiezetapparaat).
Zoet naar wens en doop de koekjes kort in de koffie: één voor één, slechts een klein beetje.
Leg ze in een compacte laag op de bodem van een kleine taartvorm.
3. De taart samenstellen (5 minuten + rusttijd)
Giet de crème over de koekjes.
Strijk het oppervlak glad met een spatel.
Dek af met plasticfolie en zet minimaal 1 uur in de koelkast om het deeg te laten opstijven.
4. Bereiding van de chocoladetopping (5 minuten):
Verwarm de melk (zonder te koken), haal van het vuur en voeg de gehakte chocolade toe.
Roer tot een gladde en glanzende ganache ontstaat.
Giet de ganache over de afgekoelde slagroom en strijk glad. Strooi er eventueel wat kokosmeel over.
5. Laat 3 uur in de koelkast staan… maar het is de moeite waard.
Dek af en laat nog minstens 3 uur (liefst 4 uur) in de koelkast staan. Snijd
, zodra de ganache stevig is, in vierkantjes en serveer gekoeld.
Bewaren:
De ganache is maximaal 3 dagen houdbaar in de koelkast, goed afgedekt.
Ik raad af om de ganache in te vriezen: de melk en yoghurt kunnen dan scheiden en de textuur bederven.
Serveer gekoeld, direct uit de koelkast: dan is hij op zijn best.
Dit is een van die recepten die ik ‘s avonds maak, terwijl ik toch al de keuken aan het opruimen ben.
Zo heb ik de volgende dag een dessert klaar en hoef ik niet te veel moeite te doen.
En als ik het op tafel zet, vraagt niemand: “Oh, maar is het wel lekker?”
Sterker nog, iedereen vraagt of er nog iets over is.
