Nog een verrassend ingrediënt: natriumpyrofosfaat, een additief (dat voorkomt in huishoudelijke schoonmaakmiddelen) dat in hoge doseringen spijsverteringsproblemen kan veroorzaken.
Er is ook een rundvleessmaak. Als dit ingrediënt geen probleem is, vraag je je misschien af wat het doet in frietjes. Wordt het gebruikt om een onaangename smaak te maskeren? Bovendien bestaat het risico dat vegetariërs die dachten dat ze gewone aardappelen aten, bang worden van dit additief.
Grant legt uit dat er veel stappen nodig zijn bij het maken van McDonald’s-frietjes.
Eerst oogsten we de aardappelen van het veld. De knollen worden geschild, gesneden en geblancheerd.
Vervolgens worden ze met een snelheid van meer dan 110 km/u door een snijrooster gereden, waardoor ze de vorm van hun stengel krijgen.
Zodra de aardappelreepjes in de perfecte vorm zijn gesneden, worden ze ondergedompeld in een mengsel van koolzaadolie, gehydrogeneerde sojaolie, natuurlijke rundvleessmaken, gehydrolyseerde tarwe, gehydrolyseerde melk, citroenzuur en dimethylpolysiloxaan.
Vervolgens wordt dextrose, een natuurlijke suiker, over de frietstokjes gestrooid, zodat ze hun goudbruine kleur behouden.
Vervolgens wordt natriumpyrofosfaat toegevoegd om te voorkomen dat de frieten grijs worden.
En tot slot bestrooien we ze met zout om de smaak te versterken.
Vervolgens worden ze ingevroren en vervoerd naar de vele McDonald’s-restaurants in het land.
In het restaurant worden de aardappelstaafjes een tweede keer gebakken.
Het oliemengsel lijkt op het fabrieksmengsel, maar bevat ook tertiair butylhydrochinon en gehydrogeneerde sojaolie.
Een grote portie van het eindproduct bevat 510 calorieën, 6 gram eiwit, 24 gram vet, 67 gram koolhydraten en 290 mg natrium.
Volgens McDo France is de samenstelling van de frieten die in Franse restaurants worden verkocht anders dan die in de Verenigde Staten en ‘natuurlijker’. Dit is inderdaad wenselijk…
Eet smakelijk!
